ರೈಲಿನ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಬಳಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಯೋಧರು: ಟಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಒಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಈಗ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಸಲಾಂ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ!

 ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳನ್ನು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದೇಶ ಕಾಯುವ ನಮ್ಮ ಯೋಧರು. ಮಳೆ, ಚಳಿ, ಬಿಸಿಲು ಎನ್ನದೆ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗು ತೊರೆದು ನಮಗಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಈ ಸೈನಿಕರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಾರ ಗೌರವ. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರೈಲೊಂದರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ ನೋಡಿದರೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಸಂಕಟವಾದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಅಲ್ಲಿನ ಟಿಸಿ (TC) ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೌದು, ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಇಲ್ಲದೆ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಬಳಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಯೋಧರನ್ನು ಕಂಡು ಟಿಸಿ ಅವರು ತೋರಿದ ಮಾನವೀಯತೆ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವೈರಲ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ.

ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ದೃಶ್ಯ: ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುವಂತಿತ್ತು

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾವು ಟ್ರೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಾಗ ರಶ್ ಇದ್ದರೆ ಸೀಟು ಸಿಗದೆ ಪರದಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ದೇಶ ಕಾಯುವ ಯೋಧರಿಗೂ ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ನಂಬಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಕೂಡ ಅದೇ. ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಅಥವಾ ರಜೆಗೆಂದು ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಯೋಧರಿಗೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ರೈಲು ತುಂಬಾ ರಶ್ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಆ ಯೋಧರು ರೈಲಿನ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಪಕ್ಕದ ಖಾಲಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಮಲಗಿದ್ದರು.

ತಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ್‌ಗಳನ್ನೇ ತಲೆದಿಂಬು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಗಲೀಜು ಜಾಗ ಎನ್ನದೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದ ಆ ಯೋಧರನ್ನು ನೋಡಿದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಿತ್ತು. ನಮಗಾಗಿ ಕಾಯುವವರಿಗೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಡಿತ್ತು.

ದೇವದೂತನಂತೆ ಬಂದ ಟಿಸಿ (Ticket Collector)

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಟಿಕೆಟ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಟಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಈ ದೃಶ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಬಳಿ ಯಾರೋ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ ಅವರು ಯೋಧರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ಟಿಸಿ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಯೋಧರು ಭಯಪಟ್ಟಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಟಿಕೆಟ್ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದೇ ಬೇರೆ!

ಟಿಸಿ ಅವರು ಬಹಳ ಗೌರವದಿಂದ ಯೋಧರ ಬಳಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. "ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವರ ಐಡಿ ಕಾರ್ಡ್‌ಗಳನ್ನು (Military ID) ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನಿಜವಾದ ಯೋಧರು ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ, ಟಿಸಿ ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

ಟಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಆ "ಮ್ಯಾಜಿಕ್" ಕೆಲಸ

ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಸೀಟು ಖಾಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಟಿಸಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಥವಾ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ತುರ್ತು ಕೋಟಾದಡಿ (Emergency Quota) ಆ ಯೋಧರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಸ್ಲೀಪರ್ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

"ದೇಶ ಕಾಯುವ ನೀವು ಇಂತಹ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು ನಮಗೆ ಅವಮಾನ. ನೀವು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದು ಸೀಟು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಟಿಸಿ ಅವರ ಈ ನಡೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯಿತು.

ಯೋಧರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆ

ಯೋಧರು ಎಂದರೆ ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಸಮವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲ, ಅವರು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಆಸ್ತಿ. ಅವರು ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹವರು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಲಭ್ಯ ಸಿಗದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ. ಆದರೆ, ಈ ಟಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಏನು?

 * ಮಾನವೀಯತೆ: ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಟಿಸಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

 * ಗೌರವ: ಸಮವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಅವರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

 * ಜವಾಬ್ದಾರಿ: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನೂ ಯೋಧರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಹಾಪೂರ

ಈ ಘಟನೆಯ ಫೋಟೋ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋಗಳು ಈಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿವೆ. "ನಿಮಗೊಂದು ಸಲಾಂ ಟಿಸಿ ಸಾಹೇಬ್ರೇ" ಎಂದು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಕಮೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. "ಯೋಧರಿಗೆ ಸೀಟು ನೀಡಿದ ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮದೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ" ಎಂದು ಜನರು ಭಾವುಕರಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೆಲವರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ, "ರೈಲ್ವೆ ಇಲಾಖೆ ಯೋಧರಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸರಳಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಅವರು ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುವಂತಾಗಬಾರದು" ಎಂಬ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಸಮಾರೋಪ

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದಿನನಿತ್ಯ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮಾನವೀಯ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆ ಟಿಸಿ ಅವರು ಕೇವಲ ಸೀಟು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಭಾರತೀಯರ ಪರವಾಗಿ ಯೋಧರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಯೋಧರಿಗೆ ಅಂತಹ ಸನ್ಮಾನ ನೀಡಿದ ಆ ಟಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಒಂದು ಬಿಗ್ ಸಲಾಂ! 🫡 ದೇಶದ ಸೈನಿಕರು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅವರ ಸೇವೆಗೆ ತಕ್ಕ ಗೌರವ ಸದಾ ಸಿಗಲಿ.

ಅಡುಗೆ ಅನಿಲಕ್ಕೆ ಈಗ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಆಸರೆ! ಗ್ಯಾಸ್ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಭಾರತದ ನಿರ್ಧಾರ

 ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಇವತ್ತು ನಾನು ನಮ್ಮ ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಗ್ಯಾಸ್ ಸ್ಟೌವ್ ಹಚ್ಚುವಾಗ ನಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಅನ್ನಿಸಿದೆಯೇ, ಈ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಒಳಗಿರೋ ಅನಿಲ (LPG) ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಅಂತ? ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು, ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಅಥವಾ ಕತಾರ್‌ನಂತಹ ಅರಬ್ ದೇಶಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಗ್ಯಾಸ್ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ 2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆ ನಡೆದಿದೆ.

ಭಾರತದ ಅಡುಗೆಮನೆಗಳಿಗೆ ಈಗ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ದೇಶದಿಂದ ಗ್ಯಾಸ್ ಬರಲು ಶುರುವಾಗಿದೆ! ಹೌದು, ನೀವು ಕೇಳುತ್ತಿರೋದು ನಿಜ. ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ಯುದ್ಧದ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಗಲಾಟೆಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ.

1. ಯಾಕೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆ? ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ

ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಅಗತ್ಯದ ಶೇ. 90ರಷ್ಟು ಎಲ್‌ಪಿಜಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದಲೇ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನಾವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ (Middle East) ದೇಶಗಳನ್ನು. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಯುದ್ಧದ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಿದೆ. ಹಡಗುಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ, ಇದರಿಂದ ಗ್ಯಾಸ್ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯವಿತ್ತು.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಗ್ಯಾಸ್ ಬರುವುದು ನಿಂತರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ ಗಗನಕ್ಕೇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಸಿಗುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಇದನ್ನೇ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ, "ಬರೀ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನಂಬಿಕೊಂಡಿರಬಾರದು" ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ.

2. ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ: ಭಾರತದ ಹೊಸ 'ಗ್ಯಾಸ್ ಪಾರ್ಟ್ನರ್'

ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗೋದು ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಮತ್ತು ಮೆಸ್ಸಿ! ಆದರೆ ಈಗ ಆ ದೇಶವು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.

 * ದಾಖಲೆಯ ರಫ್ತು: 2026ರ ಮೊದಲ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಸುಮಾರು 50,000 ಟನ್ ಎಲ್‌ಪಿಜಿಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ.

 * ಅಚ್ಚರಿಯ ಅಂಕಿ-ಅಂಶ: ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಇದು ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಅಂದರೆ 2025ರ ಇಡೀ ವರ್ಷದ ರಫ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು!

 * ತಲುಪಿದ ಸ್ಟಾಕ್: ಈ 50,000 ಟನ್ ಪೈಕಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸುಮಾರು 39,000 ಟನ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಭಾರತದ ಬಂದರುಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು, ನಮ್ಮ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ಗಳನ್ನು ತುಂಬಲು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

3. ಇದರಿಂದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಆಗುವ ಲಾಭವೇನು?

ನಮಗೆ "ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದಿಂದ ಬಂದರೆಷ್ಟು, ಅರಬ್ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದರೆಷ್ಟು?" ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಲಾಭಗಳಿವೆ:

 * ಬೆಲೆ ಸ್ಥಿರತೆ (Price Stability): ನಾವು ಬರೀ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾದಾಗ ಬೆಲೆಗಳು ತಕ್ಷಣ ಏರುತ್ತವೆ. ಈಗ ಬೇರೆ ದೇಶದಿಂದಲೂ ಗ್ಯಾಸ್ ಬರುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಏರ್ಪಟ್ಟು ಬೆಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.

 * ಸಿಲಿಂಡರ್ ಕೊರತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ: ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವಾದರೂ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಗ್ಯಾಸ್ ಪೂರೈಕೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದರೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದಂತಹ ಪರ್ಯಾಯ ದಾರಿಗಳಿವೆ.

 * ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧ: ಇದರಿಂದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ವಸ್ತುಗಳ ಆಮದು-ರಫ್ತಿಗೂ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

4. ಈ ಸಾಧನೆಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಏನು?

ಭಾರತವು ತನ್ನ ಇಂಧನ ಮೂಲಗಳನ್ನು 'ವೈವಿಧ್ಯಗೊಳಿಸಲು' (Diversify) ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡಬಾರದು ಎಂಬ ಗಾದೆಯಂತೆ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದಲ್ಲಿ ಇರುವ 'ವಾಕಾ ಮುಯೆರ್ಟಾ' (Vaca Muerta) ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಶೇಲ್ ಗ್ಯಾಸ್ ಸಂಗ್ರಹವಿದೆ. ಇದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತ ಮುಂದಾಗಿದೆ.

ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹಡಗುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ನಿರ್ಧಾರ. ಈಗಾಗಲೇ ಗ್ಯಾಸ್ ತಲುಪಿರುವುದು ನಮ್ಮ ತೈಲ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಮಾಧಾನ ತಂದಿದೆ.

5. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು?

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗ್ಯಾಸ್ ಸಿಲಿಂಡರ್ ಬೆಲೆ 10 ರೂಪಾಯಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾದರೂ ನಮಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಇಷ್ಟು ದೂರದ ದೇಶದಿಂದ ಗ್ಯಾಸ್ ತರಿಸಿ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ.

ಕೆಲವರು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ "ಮೆಸ್ಸಿ ದೇಶದ ಗ್ಯಾಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಪವರ್ ಜಾಸ್ತಿ ಇರುತ್ತಾ?" ಅಂತ ಕೇಳಬಹುದು! ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ, ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಎಷ್ಟು ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, 2026ರ ಆರಂಭವು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ ಬರೆದಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಗಲಾಟೆ ನಡೆದರೂ ಭಾರತದ ಅಡುಗೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಲೆ ಉರಿಯುವುದು ನಿಲ್ಲಬಾರದು ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ಹಠಕ್ಕೆ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಸಾಥ್ ನೀಡಿದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ದೇಶಗಳ ಜೊತೆ ಇಂತಹ ಒಪ್ಪಂದಗಳಾದರೆ, ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಇಂಧನಕ್ಕಾಗಿ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಗೂ 28 ದಿನಗಳ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇರಲ್ಲ! ಇನ್ಮುಂದೆ 30 ದಿನಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಪ್ಲಾನ್ ಕಡ್ಡಾಯ: ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಂದ ಜಯ?

 ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಇಂದು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡೋಣ. ಅದು ಈ ಮೊಬೈಲ್ ರೀಚಾರ್ಜ್! ನಾವು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಥವಾ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಮಾಸಿಕ ರೀಚಾರ್ಜ್' ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ನಮಗೆ ಕೇವಲ 28 ದಿನಗಳ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬೇಕು. "ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 30 ಅಥವಾ 31 ದಿನಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಈ ಕಂಪನಿಗಳು ನಮಗೆ ಕೇವಲ 28 ದಿನಗಳನ್ನು ಏಕೆ ನೀಡುತ್ತವೆ?" ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

ಆದರೆ ಈಗ ಇದರಿಂದ ವಿರಾಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸುದ್ದಿಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ನಾವು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ 2-ದಿನದ ಹಗರಣ ಯಾವುದು?

ಮೊದಲು, ಈ 28-ದಿನದ ಗಣಿತವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಕಂಪನಿಗಳು ನಮಗೆ 28-ದಿನದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಜಾಣತನದಿಂದ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿ 30 ದಿನಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ಊಹಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತಿ ರೀಚಾರ್ಜ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ 2 ದಿನಗಳು ಕಡಿಮೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ವರ್ಷದ 12 ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾವು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರೀಚಾರ್ಜ್ (ಅಂದರೆ 13 ನೇ ರೀಚಾರ್ಜ್) ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ಕೋಟ್ಯಂತರ ಗ್ರಾಹಕರಿರುವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತಿಂಗಳು ಶುಲ್ಕ ವಿಧಿಸುವುದರಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಕಂಪನಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಲಾಭ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇದನ್ನೇ ನಾವು "ತೊಂದರೆ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಅವರ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಗಮನ

ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದವರಲ್ಲಿ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಕ್ಷದ ಸಂಸದ ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಭಾರತೀಯ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ (TRAI) ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದರು.

"ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ, ಒಂದು ತಿಂಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ 30 ದಿನಗಳು ಆಗಿರಬೇಕು. ಈ 28 ದಿನಗಳ ಯೋಜನೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಜೇಬಿಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ" ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದರು. ಅವರ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಕ್ರೋಶದ ನಂತರ, ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು TRAI ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಆದೇಶವನ್ನು ಹೊರಡಿಸಲು ಮುಂದೆ ಬಂದವು.

ಹೊಸ ಕಾನೂನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?

TRAI ಈಗ ಮೊಬೈಲ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ (ಜಿಯೋ, ಏರ್‌ಟೆಲ್, VI) ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದೆ. ಅದರಂತೆ:

* ಎಲ್ಲಾ ಟೆಲಿಕಾಂ ಕಂಪನಿಗಳು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು '30 ದಿನಗಳ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ' ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು.

* ಅದರ ಹೊರತಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಒಂದೇ ದಿನಾಂಕದಂದು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಯೂ ಇರಬೇಕು (ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಒಂದೇ ದಿನಾಂಕದಂದು ನವೀಕರಿಸಬಹುದು).

ಅಂದರೆ, ನೀವು ಜನವರಿ 5 ರಂದು ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಫೆಬ್ರವರಿ 5 ರಂದು ಬರಬೇಕು. ಅದು 28 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಅಥವಾ 30 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಇರಲಿ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಇರಬಾರದು.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಇದರಿಂದಾಗುವ ಪ್ರಯೋಜನಗಳೇನು?

* ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀಚಾರ್ಜ್ ಅನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ: ಈಗ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ 13 ಬಾರಿ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವ ಬದಲು, ನೀವು ಕೇವಲ 12 ಬಾರಿ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.

* ಯಾವುದೇ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ: "ಓಹ್, ನಾನು ನಿನ್ನೆ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ಈಗಾಗಲೇ ಮುಗಿದಿದೆಯೇ?" ಎಂಬ ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲ. ಮಾಸಿಕ ಸಂಬಳ ಬಂದಾಗ, ದಿನಾಂಕವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸುಲಭವಾಗಿ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಬಹುದು.

* ಪಾರದರ್ಶಕತೆ: ಕಂಪನಿಗಳು ರಚಿಸಿದ ಈ '28 ದಿನಗಳ ಮಾಯಾ ಪ್ರಪಂಚ' ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಅವರ ಯಶಸ್ಸೇ?

ಏನಾದರೂ ಬದಲಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಯಾರಾದರೂ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕು. ರಾಘವ್ ಚಡ್ಡಾ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರ ಹೋರಾಟವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಅಸಮಾಧಾನದಲ್ಲಿದೆ. ಜನರು ಈ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಬದಲಾಗಬೇಕಾಯಿತು.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು: ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಿ

ಕಂಪನಿಗಳು 30 ದಿನಗಳ ಯೋಜನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದರೂ ಸಹ, ಅವುಗಳ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಗ್ರಾಹಕರಾಗಿ ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಿ ನಮಗೆ ಯಾವ ಯೋಜನೆ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, "28 ದಿನಗಳ ಆಟ" ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಸಹ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನಿಂದ, ನಾವು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ತಿ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಪಡೆಯಬಹುದು!

ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೇನು? ಈ 30 ದಿನಗಳ ರೀಚಾರ್ಜ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನೀವು ಆನಂದಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ.

ಫ್ಯಾನ್ ಇದೆ, ತಣ್ಣೀರು ಇದೆ, ಮೊಬೈಲ್ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಕೂಡ ಫ್ರೀ! ಈ ಆಟೋ ಚಾಲಕನ ಐಡಿಯಾಗೆ ಜನ ಫಿದಾ!

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಎಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಮನೇಲಿ ಫ್ಯಾನ್ ಹಾಕಿದ್ರೂ ಬೆವರು ಇಳಿಯುತ್ತೆ. ಇನ್ನು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡೋರ ಪಾಡಂತೂ ಕೇಳಲೇಬೇಡಿ. ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯೋದು, ಟ್ರಾಫಿಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂದ್ರೆ ಅದೊಂಥರಾ ನರಕಯಾತನೆ. ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಕುಡಿಯೋಕೆ ಒಂದು ಲೋಟ ತಣ್ಣೀರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಳಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ?

ನಿಮಗೊತ್ತಾ? ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಇರುವ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟೋ ಚಾಲಕ ಈಗ ಇಡೀ ಜನರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಆಟೋ ಹತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು, ನಿಮಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ "ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್" ಹೋಟೆಲ್ ಅನುಭವ ಸಿಗೋದಂತೂ ಗ್ಯಾರಂಟಿ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಇವರದ್ದೇ ಸುದ್ದಿ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ? ಇವರು ತಮ್ಮ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿರೋ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂತದ್ದು!

ಏನಿದು ಹೊಸ ಐಡಿಯಾ?

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಟೋ ಅಂದ್ರೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗೋದು ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡೋ ಮೀಟರ್, ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ದುಡ್ಡು ಕೇಳೋ ಡ್ರೈವರ್‌ಗಳು. ಆದರೆ ಈ ಆಟೋ ಚಾಲಕನ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆ. ಇವರು ತಮ್ಮ ಆಟೋಗೆ ಬರೋ ಜನರಿಗೆ ಕೇವಲ ಪ್ರಯಾಣ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಅನುಭವ ಕೊಡಬೇಕು ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಮೆನುವಿನಂತೆ ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಹೀಗೆ:

 * ಫ್ಯಾನ್ ಬಳಕೆ – ₹10

 * 500ml ತಣ್ಣೀರು – ₹12

 * ಮೊಬೈಲ್‌ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ – ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತ!

ಇದನ್ನ ನೋಡಿದವರು ಮೊದಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟರೂ, ನಂತರ ಈ ಆಟೋ ಚಾಲಕನ ಕಾಳಜಿಗೆ ಬೆರಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾಕೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ?

ನೋಡಿ, ಇವತ್ತು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ಕಪ್ ಚಹಾ ಬೆಲೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ ಈ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜ್ಯಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ, ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಕೂತಾಗ ಬರೋ ಬೆವರಿಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಫ್ಯಾನ್ ಗಾಳಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಎಷ್ಟು ಹಿತ ಅನ್ಸುತ್ತೆ? ಕೇವಲ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಆ ಗಾಳಿಯ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಡ ಹೇಳಿ?

ಇನ್ನು ಕುಡಿಯೋ ನೀರು. ನಾವು ಹೊರಗಡೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬಾಟಲ್ ನೀರು ಕೊಂಡುಕೊಂಡರೆ ಕನಿಷ್ಠ 20 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಇವರು ಕೇವಲ 12 ರೂಪಾಯಿಗೆ 500ml ತಣ್ಣೀರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಬಾಯಾರಿದವರಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡೋ ಉದ್ದೇಶ ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್! ಇವತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆದ್ರೆ ಅರ್ಧ ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ಹಾಗೆ. ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಟೈಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಜ್ ಇಲ್ಲದೆ ಪರದಾಡೋ ಜನರಿಗೆ ಇವರ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋ ಅವಕಾಶ ಇದೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ತುತ್ಯಾರ್ಹ ಕೆಲಸ.

ಜನ ಯಾಕೆ ಇಂಪ್ರೆಸ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ?

ಈ ಲೇಖನ ಓದುತ್ತಿರೋ ನಿಮಗೆ ಅನ್ಸಬಹುದು, "ಇದರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಮಹಾ?" ಅಂತ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟೋ ಚಾಲಕನಿಗೆ ಇರೋ ಈ "ಸರ್ವಿಸ್ ಮೈಂಡ್" ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೂ ಇರೋದಿಲ್ಲ.

 * ಗ್ರಾಹಕರ ತೃಪ್ತಿ: ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ತನ್ನ ಆಟೋ ಹತ್ತೋ ಗ್ರಾಹಕ ಸುಸ್ತಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಅಂತ. ಆ ಸುಸ್ತನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡೋಕೆ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

 * ಸಮಯೋಚಿತ ಸಹಾಯ: ತಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಫ್ಯಾನ್ ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವರದಾನವಿದ್ದಂತೆ.

 * ನಾವೀನ್ಯತೆ (Innovation): ಬೇರೆಯವರ ತರಹ ಸುಮ್ಮನೆ ಆಟೋ ಓಡಿಸದೆ, ಏನಾದರೂ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಹಂಬಲ ಇವರನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಆಟೋದ ಫೋಟೋಗಳು ವೈರಲ್ ಆಗ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಜನರು "ಇಂತಹ ಆಟೋ ಚಾಲಕರು ನಮ್ಮ ಸಿಟಿಗೆ ಬೇಕು" ಅಂತ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರಂತೂ "ಹಣ ಕೊಡೋದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಆ ಚಾಲಕ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿರೋ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ" ಅಂತ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಬದುಕಿನ ಪಾಠ

ಈ ಆಟೋ ಚಾಲಕನಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಬದುಕು ಸಾಗಿಸೋಕೆ ದುಡ್ಡು ಬೇಕು ನಿಜ, ಆದರೆ ಆ ದುಡ್ಡಿನ ಜೊತೆಗೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟರೆ ಆ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ. ಇವತ್ತು ಇವರು ಫ್ಯಾನ್ ಗಾಳಿಗೆ 10 ರೂಪಾಯಿ ತಗೋಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ 10 ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿರೋ ಆರಾಮದಾಯಕ ಅನುಭವ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಏನಾದರೂ ಹೊಸತು ಮಾಡೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇದೆಯಾ? ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬರೋ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗು ಅಥವಾ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇದೆಯಾ? ಅಂತ ನಾವು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ, ಈ ಆಟೋ ಚಾಲಕ ಕೇವಲ ಆಟೋ ಓಡಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ – "ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಯಾವುದಾದರೂ ಇರಲಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಬೆರೆಸಿದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೆ."

ಹ್ಯಾಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಟು ದಿಸ್ ಆಟೋ ಡ್ರೈವರ್! ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನೀವು ಇಂತಹ ಆಟೋ ನೋಡಿದ್ರೆ ಖಂಡಿತ ಹತ್ತಿ, ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಶುಭಾಶಯ ತಿಳಿಸಿ.

ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆ ಸವಾಲು: ಎರಡೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು PSI ಮಾಡಿದ ಗಂಡ! ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಲುವು! ನಮಸ್ಕಾರ

 ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಕಥೆ ಯಾವುದೇ ಸಿನಿಮಾ ಕಥೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಬದುಕು ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಆದರೆ, ಇಲ್ಲೊಬ್ಬ ಪತಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಕನಸನ್ನೇ ತನ್ನ ಕನಸನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಮಾಜದ ಟೀಕೆಗಳ ನಡುವೆ ಅವಳನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಸಬ್ ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ (PSI) ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಹೌದು, ಇದು ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆ ಹಾಕಿದ ಒಂದು ಚಾಲೆಂಜ್ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಗೆದ್ದು ತೋರಿಸಿದ ಅಪ್ಪಟ ಪ್ರೇಮದ ಕಥೆ!

ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಶುರುವಾದ ಅಸಲಿ ಹೋರಾಟ

ಈ ಕಥೆಯ ನಾಯಕಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು. ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದರೂ, ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಕುಟುಂಬದ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಪದವಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ 'ನಾನು ಏನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕು, ಪೊಲೀಸ್ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಬೇಕು' ಎಂಬ ಆಸೆ ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಕನಸು ನನಸಾಗುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಆಕೆ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇ ಅವಳ ಪತಿ. ಪತ್ನಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿನ ಆ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಪತಿ, "ನೀನು ಓದು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಾಥ್ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.

ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆ ಚಾಲೆಂಜ್ ಹಾಕಿದ ಕ್ಷಣ!

ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಓದುತ್ತಾಳೆ ಎಂದರೆ ಹತ್ತು ಜನ ಹತ್ತು ಮಾತು ಆಡುತ್ತಾರೆ. "ಮನೆ ಕೆಲಸ ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?", "ಮಕ್ಕಳಾದರೆ ಹೇಗೆ?", "ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಕೆಲಸ ಯಾಕೆ?" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಬಂದವು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯೇ ನಡೆಯಿತು.

ಆಗ ಪತಿ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು: "ನನಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಸಮಯ ಕೊಡಿ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪಿಎಸ್ಐ (PSI) ಮಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವಳು ಗೆಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳುತ್ತೇವೆ."

ಈ ಸವಾಲು ಕೇಳಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅತ್ತೆ-ಮಾವನಿಗೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ನಗು ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ಗಂಡನಿಗೆ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇತ್ತು.

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು

ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ ನಂತರದ ದಿನಗಳು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತ್ನಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4 ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಓದಬೇಕಿತ್ತು. ಪತಿ ತಾನೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಕಾಫಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು, ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾದರು. ಪತ್ನಿಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕುಗ್ಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ "ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ, ನೀನು ಸ್ಟಾರ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡೇ ಬರುತ್ತೀಯ" ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು.

ಒಂದೆಡೆ ಪತಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸಂಸಾರ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪತ್ನಿ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ ಸಂವಿಧಾನ, ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನದ ಪುಸ್ತಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಂಬಂಧಿಕರ ಶುಭ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು, ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಬದಿಗಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಪೊಲೀಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.

ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಮತ್ತು ಸಂಭ್ರಮದ ಕ್ಷಣ

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಿರಂತರ ಪರಿಶ್ರಮದ ನಂತರ ಪಿಎಸ್ಐ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯಿತು. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಬಂದ ಪತ್ನಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಿನ ನಗು ಇತ್ತು. ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದ ದಿನ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವೇ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಲಿಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಪತಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಬಾಷ್ಪ ಸುರಿಯಿತು. ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆ ತಾನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ಆತ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಕೇವಲ ಎರಡೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಗೃಹಿಣಿ, ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿ (PSI) ಆಗಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದರು! ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಗೆಲುವಲ್ಲ, ಒಬ್ಬ ಪತಿಯ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಪತ್ನಿಯ ಛಲಕ್ಕೆ ಸಂದ ಜಯ.

ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಈ ದಂಪತಿ ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶವೇನು?

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಯಾಕೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದರೆ, ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬದುಕು ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ದಂಪತಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ:

 * ಸಹಕಾರವಿದ್ದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ: ಪತಿ-ಪತ್ನಿ ಪರಸ್ಪರ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಯನ್ನೂ ತಲುಪಬಹುದು.

 * ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ: ಟೀಕೆ ಮಾಡುವವರ ಮುಂದೆ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸುವುದೇ ಅಸಲಿ ಗೆಲುವು.

 * ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ: ಮದುವೆ ಅಥವಾ ವಯಸ್ಸು ಓದಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಾರದು.

ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಬದಲಾದ ನಿಲುವು

ಯಾವ ಅತ್ತೆ-ಮಾವ "ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗದ ಕೆಲಸ" ಎಂದಿದ್ದರೋ, ಇಂದು ಅವರೇ ತನ್ನ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಊರಿನ ಜನರೆಲ್ಲಾ ಬಂದು ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಎದೆ ಉಬ್ಬಿ ಬರುತ್ತದೆ. "ನಮ್ಮ ಸೊಸೆ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ.

ಮುಕ್ತಾಯ

ಗೆಳೆಯರೇ, ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡುವುದಲ್ಲ ಅಥವಾ ಸುತ್ತಾಡುವುದಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೆ ಸಂಗಾತಿಯ ಕನಸಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುವುದು. ಇಂದು ಈ ಪತಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ ಎಂದರೆ ಅದು 'ಗೌರವ' ಮತ್ತು 'ಅಧಿಕಾರ'. ಇಂತಹ ಮಾದರಿ ದಂಪತಿಗಳು ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇರಲಿ.

ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಸವಾಲನ್ನು ಗೆಲುವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಈ ದಂಪತಿಗೆ ನಮ್ಮದೊಂದು ಸಲಾಂ! 
 

ಬಡವರ ಆಸರೆ 'ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ' ಉತ್ಪಾದನೆ ಸ್ಥಗಿತ: ಇರಾನ್-ಇಸ್ರೇಲ್ ಯುದ್ಧದ ಬಿಸಿ ಈಗ ಮಕ್ಕಳ ತಟ್ಟೆಗೆ!

 ನಮಸ್ಕಾರ ಬಂಧುಗಳೇ, ಇಂದು ನಾವು ಎಂತಹ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದರೆ, ಎಲ್ಲೋ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದೆ. ಹೌದು, ಕಳೆದ ಎರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಎಂತಹವರೂ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂತಿದೆ. ಅದೇನಪ್ಪಾ ಅಂದರೆ, ದಶಕಗಳಿಂದ ಬಡವ-ಬಲ್ಲಿದ ಎನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಯ 'ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ' (Parle-G) ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿ ಎದುರಾಗಿದೆ!

ಯುದ್ಧದ ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಅಭಾವ

ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಕೇವಲ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಏರುತ್ತಿದೆ, ಹಡಗುಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಯುದ್ಧದ ಬಿಸಿ ಈಗ ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ತಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದು ತಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಂಬಲಾಗದ ಸತ್ಯ.

ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ತಯಾರಿಕೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಕೆಲವು ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾಗಾಣಿಕೆ ವೆಚ್ಚ ಗಗನಕ್ಕೇರುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಪನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಿಸ್ಕೆಟ್‌ನ ಪೂರೈಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ: ಕೇವಲ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಭಾವನೆ!

ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ ಎನ್ನುವುದು ನಮಗೆ ಬರಿ ತಿಂಡಿಯಲ್ಲ.

 * ಬಡವರ ಆಸರೆ: ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ಆಟೋ ಚಾಲಕರು, ಒಂದು ಹೊತ್ತಿನ ಊಟಕ್ಕೆ ಹಣವಿಲ್ಲದವರು ಐದು ರೂಪಾಯಿಯ ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಮತ್ತು ಒಂದು ಲೋಟ ಟೀ ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

 * ಮಕ್ಕಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗಾತಿ: ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಲು-ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಎಂದರೆ ಅದು ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿಯೇ.

 * ಪ್ರವಾಹ-ದುರಂತಗಳ ಸಮಯದ ರಕ್ಷಕ: ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾಹ ಬರಲಿ ಅಥವಾ ಭೂಕಂಪವಾಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಂತ್ರಸ್ತರಿಗೆ ಮೊದಲು ತಲುಪುವ ಆಹಾರವೇ ಈ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಬಿಸ್ಕೆಟ್.

ಅಂತಹ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ಇಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬೇಡ?

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಆತಂಕ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಈ ಸುದ್ದಿಯಿಂದಾಗಿ ಜನ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ ಸ್ಟಾಕ್ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ. ಜನರು ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ಪ್ಯಾಕೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಈಗಲೇ ಖರೀದಿಸಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉತ್ಪಾದನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಂತುಹೋದರೆ ಅಥವಾ ಬೆಲೆ ವಿಪರೀತ ಏರಿಕೆಯಾದರೆ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳವರ್ಗದ ಜನರ ಬಜೆಟ್ ಮೇಲೆ ಇದು ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ನೀಡಲಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಸ್ನಾಕ್ಸ್ ಬಾಕ್ಸ್‌ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಿರಿಯರ ಟೀ ಸಮಯದವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಏರುಪೇರಾಗಲಿದೆ.

ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಸುಳಿ?

ಯುದ್ಧದ ಕಾರಣದಿಂದ ಸಕ್ಕರೆ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಖಾದ್ಯ ತೈಲದ ಬೆಲೆಗಳು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಏರಿಳಿತ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿಯಂತಹ ಕಂಪನಿಗಳು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಲೆಗೆ (5 ರೂಪಾಯಿಗೆ) ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಉತ್ಪಾದನೆ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ, ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಏರಿಕೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?

ಯುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಕೈಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ 'ಪ್ಯಾನಿಕ್ ಬೈಯಿಂಗ್' (Panic Buying) ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ನಾವು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಟ್ಟರೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಅದು ಸಿಗದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆಗಳು ಇಂತಹ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಯವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಮುಕ್ತಾಯ

ಇರಾನ್-ಇಸ್ರೇಲ್ ಯುದ್ಧ ಬೇಗ ನಿಂತು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ನಮ್ಮ 'ಪಾರ್ಲೆ-ಜಿ' ಹುಡುಗಿ ಮತ್ತೆ ನಗುನಗುತ ಅಂಗಡಿಗಳ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಬಡವರ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುವ ಈ ಯುದ್ಧದ ಬಿಸಿ ಬೇಗನೆ ತಣ್ಣಗಾಗಲಿ ಎನ್ನುವುದೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾರತೀಯನ ಆಶಯ.

6 ವರ್ಷದ ಪ್ರೀತಿ, ಆ ಒಂದು 'ಬ್ರೇಕಪ್' ಮತ್ತು ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಎಂಬ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರತಿಭೆ!

 ಸ್ಯಾಂಡಲ್‌ವುಡ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಗರುಡ ಗಮನ ವೃಷಭ ವಾಹನ', 'ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕಥೆ', 'ಟೋಬಿ' ಸಿನಿಮಾಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಅಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದವರು ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ. ಅವರ ಸಿನಿಮಾ ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತಾನೇ ಜನ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಮಾಡೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನೋವಿನ ಕಥೆ ಇದೆ, ಸಾಲು ಸಾಲು ಅವಮಾನಗಳ ಕಥೆ ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ಎಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು? ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ 'ಬ್ರೇಕಪ್' ಬಗ್ಗೆ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ.

"6 ವರ್ಷ ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಕೈಕೊಟ್ಟಳು..." ಅಂತ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಈಗ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಖತ್ ವೈರಲ್ ಆಗ್ತಿವೆ. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಬ್ರೇಕಪ್ ಆದಾಗ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ? ಅನ್ನೋದನ್ನ ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ತಮ್ಮದೇ ಸ್ಟೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರೀತಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಿ?

ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರದ್ದು ಮಂಗಳೂರು ಮೂಲ. ಸಿನಿಮಾ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಗೆ ಬರೋದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅವರು ಆರ್.ಜೆ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ರು. ಅದು ಬರೋಬ್ಬರಿ 6 ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿ ಅಂದ್ರೆ ಅವನೇ ಜಗತ್ತು. ರಾಜ್ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ ಹತ್ತಿರ ಈಗಿರೋ ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಹೆಸರಿರಲಿಲ್ಲ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆ ಹುಡುಗಿ ಮಾತ್ರ ಇವರ ಜೊತೆಗಿದ್ಲು. ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಎಷ್ಟೋ ಕನಸುಗಳನ್ನ ಕಂಡಿದ್ರು.

ಆ ಘೋರ ಬ್ರೇಕಪ್ ಮತ್ತು ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ಹೋರಾಟ

ಆದರೆ, ಕಾಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆ 6 ವರ್ಷದ ಸಂಬಂಧ ಮುರಿದು ಬಿತ್ತು. ಬ್ರೇಕಪ್ ಅನ್ನೋದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೋವು ಕೊಡುತ್ತೆ, ಆದರೆ ರಾಜ್‌ಗೆ ಅದು ಸಾವಿನಷ್ಟೇ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜ್ ಅವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ, ಆ ಬ್ರೇಕಪ್ ಆದಾಗ ಅವರು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಕುಸಿದು ಹೋಗಿದ್ರು ಅಂದ್ರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬದುಕೋದಕ್ಕೇ ಇಷ್ಟ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ. ಸುಮಾರು 2-3 ತಿಂಗಳು ಅವರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿರ್ತಿದ್ರು.

"ನನಗೆ ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಹತಾಶೆ ಅವರನ್ನ ಕಾಡ್ತಿತ್ತು. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಚನೆ ಕೂಡ ಬಂದು ಹೋಗಿತ್ತಂತೆ. ಆ 6 ವರ್ಷದ ನೆನಪುಗಳು ಅವರನ್ನ ಅಷ್ಟು ದಾರುಣವಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದವು. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡಾಗ, ಅವರು ಕೈಬಿಟ್ಟರೆ ಜೀವನವೇ ಶೂನ್ಯ ಅನಿಸೋದು ಸಹಜ ಅಲ್ವಾ? ರಾಜ್ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಆಗಿತ್ತು.

ನೋವಿನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ 'ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕಥೆ'

ಹಿರಿಯರು ಹೇಳ್ತಾರೆ, "ನೋವೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸೋದು" ಅಂತ. ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯವಾಯ್ತು. ಆ ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ, ಆ ನೋವಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು - "ನಾನು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಕುಗ್ಗಬೇಕು?". ಆ ನೋವನ್ನೇ ಅವರು ಒಂದು ಬರವಣಿಗೆಯಾಗಿ ಬದಲಿಸಿದ್ರು. ತನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹಣ ಇಲ್ಲ, ಜನ ಮೆಚ್ಚೋ ಲುಕ್ ಇಲ್ಲ, ಕೂದಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು 'ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯ ಕಥೆ' ಅನ್ನೋ ಸ್ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಬರೆದ್ರು.

ಆ ಬ್ರೇಕಪ್ ಆಗಿರದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಸಿಕ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ? ಆ ಹುಡುಗಿ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಠ ಬಂತು. ಅದೇ ಹಠ ಇವತ್ತು ಅವರನ್ನ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

"ಬ್ರೇಕಪ್ ಆಗೋದು ಒಳ್ಳೇದೇ!" - ರಾಜ್ ಮಾತುಗಳು

ಇತ್ತೀಚಿನ ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಬ್ರೇಕಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಸಖತ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. "ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಬ್ರೇಕಪ್ ಆಗಬೇಕು. ಆ ನೋವನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿದಾಗಲೇ ನಾವು ಯಾರು ಅಂತ ನಮಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗೋದು" ಅಂತಾರೆ ಅವರು.

ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಯಸಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಿಯಕರನ ಖುಷಿಗೋಸ್ಕರ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಮರೆತು ಬಿಡ್ತೀವಿ. ಆದರೆ ಅವರು ದೂರ ಹೋದಾಗ ನಮಗೆ ನಾವು ಯಾರು ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಬ್ರೇಕಪ್ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನ ತೋರಿಸುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ರಾಜ್ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇವತ್ತು ರಾಜ್ ಅವರನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಎಂತಹ ಕುಸಿದು ಹೋದ ಹುಡುಗನಿಗೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಹುರುಪು ಬರುತ್ತೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಈಗಿನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೇನು?

ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತು ಅವರು ತಾಯಿ, ಗೆಳೆಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. "ನನ್ನ ಸಿನಿಮಾ ಸೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯೇ" ಅಂತಾರೆ ಅವರು. ಆ 6 ವರ್ಷದ ಪ್ರೀತಿ ಅವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠ ಅಂದ್ರೆ - "ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಸಾಗುತ್ತೆ".

ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ರಾಜ್ ಅವರ ಸಂದೇಶ

ಇವತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಲವ್ ಬ್ರೇಕಪ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಉದಾಹರಣೆ. ನೋವು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿ ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನೋದನ್ನ ಅವರು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

"ನಿಮ್ಮನ್ನ ಯಾರೋ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ್ರು ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಿರೋ ಕಲೆಗೆ, ಶಕ್ತಿಗೆ ಅದು ಫ್ಯುಯೆಲ್ ಆಗಬೇಕು" ಅನ್ನೋದು ರಾಜ್ ಅವರ ಮಾತು. ಗರುಡ ಗಮನ ವೃಷಭ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿರೋ ಆ 'ಶಿವ'ನ ಪಾತ್ರ ನೋಡಿ, ಆ ಎನರ್ಜಿ ನೋಡಿ.. ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳ್ತಾರಾ ಈ ಮನುಷ್ಯ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲವ್ ಫೇಲ್ಯೂರ್ ಆಗಿ ಕತ್ತಲೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿದ್ದ ಅಂತ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರ ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಹೇಳೋದು ಒಂದೇ - ಸೋಲು ಅಥವಾ ಬ್ರೇಕಪ್ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಹೊಸ ಆರಂಭ. 6 ವರ್ಷ ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಹೋದವಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಈಗ ದ್ವೇಷ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, "ಅವಳು ಹೋದಿದ್ದಕ್ಕೇ ನಾನು ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ" ಅನ್ನೋ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವ ಅವರಲ್ಲಿದೆ.

ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದು ಸುಂದರ, ಆದರೆ ಅದು ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ಕುಗ್ಗಬಾರದು. ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಂತೆ ನೋವನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಧನೆಯ ಶಿಖರ ಏರಬೇಕು. ಅವರು ಕೇವಲ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ರಿಯಲ್ ಲೈಫ್‌ನಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ 'ಹೀರೋ' ಆಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಆ ಮಕ್ಕಳು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸೋದು ಪಕ್ಕಾ ಅಂದ ಹಾಗೆ, ರಾಜ್ ಬಿ. ಶೆಟ್ಟಿ ಅವ್ರ ಮಾತು ಕೇಳಿದ್ರೆ ಬ್ರೇಕಪ್ ಆಗಿರೋ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಛಲ ಬರೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ.